نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

قرآن‌شناسى و خودشناسى

گفتگو كن گفتگو كن ، گفتگو * جستجو كن ، جستجو كن ، جستجو

شرح سِرّ چون شكنج زلف يار * موبه مو كن ، موبه مو كن موبه مو

رو به هاى و هوى كوى بزم يار * هاى و هو كن هاى و هو كن هاى و هو

وانگهى از خود منى و آلودگى * رفترو كن رفتروكن رفترو

اى خدا اين نهر جان را از خودى * شستشو كن شستشو كن شستشو

چون نخواهى خود فراموشت شود * ياد او كن ياد او كن ياد او

و چون خداوند نور آسمانها و زمين است .

اللّهُ نُورُ السَّمواتِ وَالْارضِ « 1 »

كتابش هم نور است كه :

قَد جائَكُم مِنَ اللّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبين « 2 »

به تحقيق كه براى شما از ناحيه خدا نور و كتاب آشكار روشنگر آمده است .

پس آدمى هم كه قرآن براى او نازل مىشود و او را مكلف به انجام دستورات خود مىكند نيز بايد نورانيّت داشته باشد . زيرا كه بايد بين مكلّف و مُكلّفٌ بِهِ سنخيت بوده باشد و الا تكليف بدون سنخيت تكليف به محال خواهد بود .

پس خدا نور است آسمانها و زمين نور است ، كتاب خدا نور است و بنده خدا هم نور است .

اين برون از آفتاب و از سهاست * و آن درون از عكس انوار علاست

نور نور چشم خود نور دل است * نور چشم از نور دلها حاصل است

باز نور نور دل نور خداست * كو ز نور عقل و حس پاك و جداست

تا كجا آنجا كه جا را راه نيست * جز سنا برق مه الله نيست

( 1 ) - نور 35

( 2 ) - مائده 15