الجواهر السنية ( كليات حديث قدسى ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٣١
باب دوازدهم بيان احاديث قدسى كه در شأن حضرت على و ساير امامان عليهم السلام آمده است كه در باره امامت آنها تصريح شد و معناى امامت را بيان مىكند .
مسيح در پشت سر او نماز مىخواند و او روى زمين را پس از اين كه مملو از جور و ستم شد ، پر از عدل و داد مىكند .
من گفتم : خداوندا ، اين كار چه موقعى صورت مىگيرد ؟ خداوند فرمود :
وقتى كه علم واقعى از ميان مردم برداشته شود و جهل زيادتر گردد و خوانندگان قرآن زياد باشد ولى علما كم بشوند و فقها كمتر باشند و شعرا زيادتر شوند و فسق و فجور زيادتر بشود . مرد با مرد همخوابه شود و زن با زن . امنا و حكمرانان امت خائن باشند و يارىكنندگان آن حكمرانان به مردم ستم كنند . در آن هنگام من يك خسوف در مشرق بوجود مىآورم و يكى را هم در مغرب و بعد هم دجال در مشرق ظهور مىكند . بعد هم حضرت فرمود : خداوند همهء آن حوادثى را كه بعد از من بوجود خواهند آمد و فتنه‌ها و اعمال بنى عباس را برايم فرمود .
بعد هم خداوند به من امر كرد كه : همه اين اخبار را به على بگويم و من هم همه آنها را به على رساندم .
112 - قال : و عن رسول الله صلى الله عليه و آله أنّه قال لعليّ عليه السلام : يا عليّ ، بشّرني جبرئيل عن ربّ العالمين فقال : يا محمّد ، بشّر أخاك عليّا بأنّي لا اعذّب من تولَّاه و لا أرحم من عاداه .
باز هم حافظ برسى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه حضرت به على عليه السلام فرمود : اى على ، جبرئيل از جانب خداوند صاحب همه جهان هستى به من مژده داد و گفت : اى محمد ، به برادرت على مژده بده كه من دوستداران او را عذاب نمىدهم و به دشمنان او هم رحم نمىكنم .
113 - قال : و من دونك ما رواه محمّد بن يعقوب الهاشميّ عن الرضا عن أبيه عن آبائه عليهم السلام عن رسول الله صلى الله عليه و آله عن جبرئيل عن ميكائيل عن إسرافيل عن