حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤

حمزه عليه السلام اوّلين مدافع اسلام

در صدد آزار واذيت آن حضرت برآمد ودهان به سبّ وناسزا گشود وپيامبر خدا در مقابل كلمات زشت أو سكوت اختيار كرد وكريمانه از كنار آن همه جسارت گذشت .

لحظاتى بعد ، حمزه كه از شكار برمىگشت ، مانند هميشه براي طواف كعبه ، وارد مسجدالحرام شد . در اين هنگام كنيز عبداللَّه بن جذعان كه شاهد جسارتها وناسزاگوييهاى أبو جهل نسبت به پيامبرخدا بود ، صورتِ واقعه را با حمزه در ميان گذاشت وچنين گفت :

ابا عماره ! نمىدانى برادر زاده‌ات محمّد ، از أبو الحكم چه سخنان زشتى شنيد وچه اهانت‌هايى را از سوى أو تحمّل كرد !

حمزه با شنيدن اين رخداد ، به سرعت به سوى أبو جهل ، كه در كنار كعبه با گروهى از سران قريش نشسته بود ، رفت ودر مقابل ديدگان آنان ، به أبو جهل حمله آورد وبا كمانى كه به همراه داشت ، سر وى را شكافت وچنين گفت :

« أتَشتُمُهُ وَأَنَا عَلى دِينِه أَقُول ما يَقُول فَردّ عَلى ذلِكَ إِنْ اسْتَطَعْتَ » . « 1 »

« آيا به محمّد ناسزا مىگويى در حالي كه من نيز در آيين أو هستم وبه آنچه أو اعتقاد دارد من هم معتقدم ؟ اگر مىتوانى بر من اعتراض كن ! »

چند تن از قريش كه شاهد اين صحنه بودند ؛ براي حمايت از أبو جهل ، بر حمزه پرخاش نموده ، قصد حمله به وى

( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 70 ، ص 285