حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

حضرت حمزه در گفتار واحتجاج اميرمؤمنان عليه السلام

يفض عليه عبرة ولم ينظر إلى موضعه من قلبه وقلوب أهل بيته ليرضي اللَّه عزّ وجلّ بصبره ويَسْتَسلِمَ لأمره في جميع الفعال وقال صلى الله عليه وآله : لَو لا أن تحزن صفية لتركته حتى يحشر من بطون السباع وحواصل الطير ولولا أن يكون سنة بعدي لفعلت ذلك » .

« اين مطلب را كه در بارهء حضرت إبراهيم گفتى ، صحيح است ، ولى خداوند براي جبران اين ناراحتى ، بلافاصله فديه وعوض ( گوسفند بهشتى ) را بر وى فرو فرستاد . اما محمد صلى الله عليه وآله بر مصيبتى بالاتر از آن مبتلا گرديد ؛ زيرا در كنار جسد بىروح ومُثله شدهء عمويش وناصر وياور دينش ، حمزه اسداللَّه واسدالرسول قرار گرفت ، ولى براي جلب رضاى خداوند وتسليم امر أو صبر وشكيبايى را در پيش گرفت ، نه اظهار ناراحتى كرد ونه اشكى جارى ساخت ونه به جايگاه ومحبوبيت حمزه كه در دل پيامبر وخاندانش از آن برخورداربود ، توجّه نمود وچنين فرمود : اگر نبود حزن واندوه صفيه واينكه پس از من مردم از اين روش پيروى كنند ، پيكر حمزه را دفن نمىكردم تا از شكم درندگان وپرندگان محشور شود . » « 1 »

( 1 ) . مشروح اين مناظره در احتجاج طبرسى ، ج 1 ، صص 335 - 318 ؛ بحار ، ج 10 صص 17 ، 49 ، 51 و 298 - 273 آمده است .