حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٩

2 . علي بن ابىطالب عليه السلام

آنگاه كه أمير مؤمنان سرگرم جنگ با دشمن بود ومتوجّه گرديد پيامبر خدا صلى الله عليه وآله با بدن مجروح به داخل گودالى كه دشمن تعبيه كرده بود افتاد . بىدرنگ خود را به كنار آن حضرت رسانيد ودست وبازويش را گرفت وزبير هم به كمك أو شتافت تا پيامبرخدا را به پشت جبهه منتقل كردند .

وآنگاه كه جنگ آرام شد با سپر خود از فاصلهء دور ( مهراس ) آب آورد تا پيامبر صلى الله عليه وآله پس از جنگِ سخت وخونريزى شديد ، رفع تشنگى كند وچون پيامبر در آن آب احساس كهنه بودن كرد واز خوردن آن امتناع ورزيد ، أمير مؤمنان عليه السلام به كمك همسرش زهرا عليها السلام سر وصورت پيامبر را با آن شست‌وشو داد ولخته‌هاى خون را از چهره‌اش زدود « 1 » وآنگاه كه دشمن قصد حركت كرد ، پيامبرخدا به أمير مؤمنان مأموريت داد تا آنها را تعقيب كند وحركتشان را زير نظر بگيرد وخطاب به وى فرمود : اى على ، مراقب دشمن باش ، اگر ديدى كه آنها به شترها سوار شده واسبها را يدك مىكشند ، معلوم است كه مىخواهند به مكّه برگردند واگر ديدى كه سوار اسبها شده وشترها را به همراه مىبرند ، قصد حمله به مدينه را دارند وبه خدا سوگند در اين صورت آنها را ريشه كن خواهم كرد !

أمير مؤمنان در آن وضعيت حسّاس وبا بدن مجروح

و

( 1 ) . صحيح بخارى ، كتاب المغازي ، ح 3874 ؛ صحيح مسلم ، كتاب الجهاد ، باب غزوة أحد ، ح 1790