ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — الصفحة ٨١٤
گ
كفر :
كفر :
ناسپاسى ، پوشاندن ، پنهان داشتن .
كلاله :
كلاله :
موى پيچيده ، مطلق زلف و گيسو .
كلك :
كلك :
قلم‌نى ، خامه .
كلك مشكين :
كلك مشكين :
قلمى كه از مركب آن بوى مشك مىآيد . ( گاهى در مركب اندكى مشك مىريخته‌اند تا خوش‌بو شود . )
كلّه :
كلّه :
پرده ، خيمه‌اى از پارچه‌ى نازك و لطيف ، پشه‌بند .
كله گوشه‌ى گل :
كله گوشه‌ى گل :
گوشه‌ى تاج گل .
كمان ابرو :
كمان ابرو :
آن كه داراى ابروان كمانى است .
كمانچه :
كمانچه :
نوعى ساز زهى .
كمان‌خانه :
كمان‌خانه :
جاى نگهدارى كمان ، كمان‌دان ، جعبه‌ى كمان .
كمان‌كش :
كمان‌كش :
آن كه كمان را براى پرتاب تير مىكشد ، كمان‌دار ، تيرانداز . ( در غزل 27 ، ابرو به كمان‌كش و تيراندازى مانند شده كه تير مژگان را به سوى عاشقان پرتاب مىكند . )
كمر بسته :
كمر بسته :
كنايه از آماده .
كمر تركش :
كمر تركش :
كمربندى كه تيركش يا تيردان را به آن مىبسته‌اند .
كم‌عيار :
كم‌عيار :
سكه‌اى كه عيار و ميزان طلاى آن كم باشد .
كميت :
كميت :
اسب ، مركب .
كمين :
كمين :
[ - كمينه ] ، كمترين ، كوچك‌ترين .
كمين گشودن :
كمين گشودن :
حمله‌ى ناگهانى . ( 269 )
كمينه :
كمينه :
كمترين ، كوچك‌ترين .
كناره :
كناره :
ساحل ، پايان ، انتها .
كنايت :
كنايت :
( - كنايه ) ، سخن پوشيده ، سخن مبهم و دو پهلو ، نشانه ، اشاره . ( 353 )
كنشت :
كنشت :
كنيسه ، معبد يهوديان ، عموما معبد كافران و غير مسلمانان .
كنعان :
كنعان :
سرزمينى كه يعقوب در آن مىزيست .
نام قديم فلسطين . ارض موعود .
كنف :
كنف :
پناه ، حفظ ، حمايت ، نگهدارى .
كنه :
كنه :
ژرفا ، عمق ، اصل و ريشه .
كواكب :
كواكب :
ستارگان ، جمع كوكب .
كوته‌نظر :
كوته‌نظر :
كوتاه فكر ، آن كه ديدگاه و انديشه‌اش محدود و بسته است .
كوثر :
كوثر :
فراوانى ، نام حوضى در بهشت .
كوس :
كوس :
طبل بزرگ .
كوكب :
كوكب :
ستاره .
كون :
كون :
هستى ، آفرينش .
كون و مكان :
كون و مكان :
جهان هستى ، دنياى ماده .
كيد :
كيد :
مكر ، فريب ، نيرنگ .
كيميا :
كيميا :
اكسير ، عنصرى كه مطابق نظر دانشمندان كهن با آن مىتوان فلزات معمولى مانند مس را به طلا تبديل كرد . به كنايه يعنى عامل تكامل .
كيمياگرى :
كيمياگرى :
كيميا ساختن ، جست و جوى كيميا ، تبديل كردن فلزات كم‌بها مانند مس به زر به وسيله كيميا - كيميا .
گ
گ