ديوان حافظ ( روزگار ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٧٠
انجم‌سوز :
ويران‌شده . جمع طلل .
اطلس :
اطلس :
نام نوعى پارچه‌ى لطيف و گران‌بها .
اطوار :
اطوار :
اشكال ، گونه‌ها ، انواع .
اطوار سير :
اطوار سير :
اشكال و حالات گوناگون سير و سلوك .
اعتبار :
اعتبار :
عبرت گرفتن ، پند گرفتن ، آبرو ، حيثيّت ، ارزش .
اعتراض :
اعتراض :
خرده‌گيرى ، انتقاد ، اظهار مخالفت و ناخشنودى .
اعدا :
اعدا :
دشمنان ، جمع عدو .
اعمى :
اعمى :
نابينا ، كور .
اغيار :
اغيار :
بيگانگان ، جمع غير .
افتادگى :
افتادگى :
تواضع ، فروتنى .
افتان‌وخيزان :
افتان‌وخيزان :
در حال افتادن و برخاستن .
آهسته ، نرم‌نرم .
افسانه :
افسانه :
داستان ، سخن بىاساس ، دروغ .
افسر :
افسر :
تاج .
افسرده :
افسرده :
دل‌مرده ، اندوهگين ، دل سرد .
افسوس :
افسوس :
حسرت ، تأسف ، دريغ .
افسوس‌كنان :
افسوس‌كنان :
با تمسخر ، ريشخند زنان .
افسون :
افسون :
نيرنگ ، فريب ، جادو .
افشاندن :
افشاندن :
نثار كردن ، پاشيدن ، پريشان كردن ، پراكندن .
افق :
افق :
كرانه‌ى آسمان ، محل تلاقى زمين و آسمان .
افگار :
افگار :
( - فگار ) آزرده ، مجروح ، خسته ، زخمى .
افيون :
افيون :
ترياك ، ماده‌ى مخدّر .
اقدام :
اقدام :
قدم‌ها ، گام‌ها .
اقرار :
اقرار :
اعتراف ، پذيرفتن .
اقلام :
اقلام :
قلم‌ها ، خامه‌ها ، جمع قلم .
اقليم :
اقليم :
سرزمين .
اكراه :
اكراه :
ناپسند داشتن ، ناخوش داشتن ، كراهت .
اكسير :
اكسير :
- كيميا .
التجا :
التجا :
پناه گرفتن ، پناه بردن .
التفات :
التفات :
توجه ، عنايت ، روى كردن .
الحاح :
الحاح :
اصرار ، پافشارى .
الحان :
الحان :
جمع لحن به معنى آواز ، نغمه ، آهنگ .
الطاف :
الطاف :
لطف‌ها ، مهربانىها ، جمع لطف .
الغياث :
الغياث :
به فريادم برسيد ، دادخواهى ، فرياد خواهى .
الفت :
الفت :
انس گرفتن ، دوستى ، مهربانى ، همدمى .
المنّة للّه :
المنّة للّه :
سپاس از آن خداست . خدا را شكر .
امساك :
امساك :
خوددارى از خوردن غذا ، كم‌خوارى ، بخل ، خسّت .
امل :
امل :
آرزو .
امن :
امن :
آسودگى ، امنيّت .
انبانه :
انبانه :
كيسه‌ى چرمى ، توشه‌دان .
انتصاف :
انتصاف :
دادستدن ، عدالت .
انجام :
انجام :
پايان ، نهايت ، فرجام .
انجم :
انجم :
ستارگان ، جمع نجم .
انجم‌سوز :
انجم‌سوز :
سوزنده‌ى ستارگان ، به كنايه يعنى بسيار زيبا . آن كه وجود او - مانند خورشيد - موجب محو شدن ( - سوختن ) ستارگان مىشود .