خاطرات زندگى صبحى و تاريخ بابيگرى و بهائيگرى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٩

اعترافات بديع‌الله طراز دزد كودكان

دلا نزد كسى بنشين كه از دل‌ها خبر دارد * به‌سايه‌ى آن درختى روكه او گل‌هاىتر دارد

دراين بازار عطاران مرو هر سو چو بيكاران * به دكان كسى بنشين كه در دكان شكر دارد

ترازوگر ندارى بس ترا ، زو ، ره زند هر كس * يكى قلبى بيارايد تو پندارى كه زر دارد

تو را بر در نشاند او به طرارى كه مىآيم * تومنشين منتظر بر در كه آن خانه دو در دارد

به‌هر ديگى كه مىجوشد مياوركاسه‌و منشين * كه هرديگى كه مىجوشد دراوچيز دگر دارد

نه‌هر كلكى شكر داردنه هر زيرى زبر دارد * نه‌هرچشمى نظر دارد نه هر بحرى گهر دارد

بنال اى بلبل مستان ازيرا ناله‌ى مستان * ميان صخره و خارا اثر دارد اثر دارد

در اين زمينه داستانى نيز از « مثنوى » مىآورم كه با سرودهاى خداوندگار آميخته است :

گازرى بود و مر او را يك خرى * پشت ريش اشكم تهى تن لاغرى

در ميان سنگلاخى بىگياه * روز تا شب بىنوا و بىپناه

در آن نزديكى بيشه‌اى بود جايگاه شير نر كه روزى با پيل دمان جنگيد و روزى چند از شكار بازماند و گرسنگى بر او چيره شد به روباهى كه چاكرش بود فرمود :

گر خرى يا بى به گرد مرغزار * رو فسونش خوان فريبانش بيار

يا خرى يا گاو بهر من بجو * زان فسون‌هايى كه مىدانى بگو

از فسون و از سخن‌هاى خوشش * نرم گردان زودتر اينجا كشش

تا من اندكى از گوشتش بخورم و بازمانده را به تو بدهم . روباه گفت : فرمان پذيرم . در اين نزديكى خرى است كه مىتوانم او را بفريبم و به نزد تو بياورم . » اين را گفت و به سراغ خر رفت و به او گفت : در اين كوير خشك چگونه زندگى مىكنى ؟ بيا از اينجا به مرغزارى كه ما در آنجا جا گرفته‌ايم برويم :

مرغزارى سبز مانند جنان * سبزه رسته اندر آنجا تا ميان

خرم آن جنبنده كه او آنجا رود * كاشتر اندر سبزه ناپيدا بود

و در هر سوى آن چشمه‌ى آب گوارا روان است و هر كه در آنجاست فربه و خوش زندگى مىكند .