خاطرات زندگى صبحى و تاريخ بابيگرى و بهائيگرى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٦
توقف در حيفا
توانستم بناى اعتقادى بگذارم و با خود گفتم بلى اينان براى تزكيه‌ى نفس و تصفيه‌ى اخلاق بشر آمده‌اند ، بايد از ايشان متوقع بود آنچه مربوط به فن اخلاق‌است و بايد ديد چه راه عملى براى تربيت اقوام و ملل آورده‌اند و چگونه خلق را از رذايل به فضايل سوق مىدهند و خلاصه تابه حال چه كرده‌اند ! .
توقف در حيفا
توقف در حيفا
اوقاتى را كه از بادكوبه مىگذشتم يكى از بهائيان آنجا از من خواهش كرد كه براى او از عبدالبهاء اذن بخواهم تا به حيفا برود و به خرج خود يك‌طرف مقبره‌ى سيد باب را كه تا آن‌وقت ساخته نشده بود بسازد . من در موقع مناسبى ملتمس او را به‌عرض عبدالبهاء رساندم ، وى در جواب فرمود : « براى او بنويس چنان‌كه طى اين سفر ، مورث « 1 » زحمت و مشقت نباشد بياييد . » بنده با دقت تمام اين بيان محمل را در ضمن مكتوبى مفصل براى آن مرد نوشتم و براى اينكه از نظر عبدالبهاء هم گذشته باشد به توسط ميرزا هادى آن ورقه را فرستادم تا عبدالبهاء با توقيعى آن مكتوب را مزين كرده باشد . عبدالبهاء در آن نوشته به دقت نگريست و خط و انشاى مرا بپسنديد و آن‌را امضا كرده مسترد داشت . ميرزا هادى چون آن ورقه را به من باز داد گفت : « صبحى بشارت بدهم تو را كه نوشته‌ى تو از هر جهت مطبوع طبع مبارك گرديد . » و خلاصه همان سبب شد كه چون از عبدالبهاء درخواست توقف و التزام خدمتى در حيفا كردم با كمال گشاده‌رويى و مهر پذيرفت ، اما نميدانستم چه شغلى به من محول مىشود و چه مهمى را بايد انجام دهم .
* * * عبدالبهاء اصرارى داشت كه در شئون مخصوصه‌ى بهاءالله تشبه بجويد و حفظ مراتب او را در اين حدود بكند ، اين بود كه از طريق ادب خصوصيات بهاء را تقليد
( 1 ) . مورث : موجب و باعث و سبب