خاطرات زندگى صبحى و تاريخ بابيگرى و بهائيگرى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨
گذر به عكا
وارد اسلامبول شديم در آنطرف جسر يكشب ما را نگاه داشتند و مستحفظان بر ما گماشتند ، يكى در سر پل نى مىزد به اندازهاى در من مؤثر آمد كه تا صبح نخوابيدم » ! .
گذر به عكا
گذر به عكا
بعد از اختتام جنگ بينالمللى نظر به اهميتى كه حيفا پيدا كرد عبدالبهاء اقامت در عكا را ترك گفته حيفا را مركز دايرهى كار خود قرار داد . حيفا شهرى است كه در دامنهى كوه كرمل واقع است و متجاوز از دو فرسخ تا عكا فاصله دارد ، ولى چون بيت بهاء در عكا و مرقد او در خارج آن شهر است عبدالبهاء بالكل از آنجا قطع علاقه نكرد و سالى چند دفعه و هر دفعه يكى دو هفته در آنجا بهسر مىبرد .
زوار بهائى كه به حيفا وارد مىشدند در طول مدت اقامت دو يا سه سفر به زيارت قبر بهاء مىرفتند و مدفن او در جوار قصر بهجى يك ميل دور تر از شهر است . قصر بهجى كه يكى از بناهاى عالى آن حدود است ، مدت نه سال اقامتگاه بهاء بوده و بعد از او زنان و فرزندانش به استثناى عبدالبهاء و اهل بيتش در آنجا روزگار مىگذراندند و مادامىكه عبدالبهاء در قيد حيات بود با وجود خصومت و خلاف فيما بين در اين فكر نيفتاد كه برادران و زوجات پدر و كسان خود را از آنجا به در كند ، ولى بعد از او شوقى افندى اقدام به اين كار كرد و به استعانت و استمداد مأمورين دولت انگليس عائلهى بهاء را كه متجاوز از چهل و پنجسال در آن قصر سكونت داشتند بيرون كرده آنجا را تصرف نمود .
در جنب قصر بهجى سه عمارت است كه به يك طرز ساخته شده ، در يكى از آنها كه كنار واقع گشته و تعلق به فروغيه خانم دختر بهاء داشت بهاء را مدفون ساختند و به اسم « روضهى مباركه » آنجا را مزار متبرك و قبلهى بهائيان كردند !
آداب زيارت آن مكان بدين گونه است كه از باغچهى بيرون عمارت گذشته وارد كفشكنى مىشوند كه در انتهاى مقبره است ، در آنجا كفشها را از پا بيرون آورده وارد