التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٩٥
تفسير
دارد ؟ وانگهى چگونه برترى ميان فرشتگان و پيامبران تحقق پيدا مىكند و متصور است ، با اين‌كه مىدانيم تمام آنان بندگان بزرگوار خداوندند كه پيش از او سخن نمىگويند و به فرمان او عمل مىكنند ؟
پاسخ : آرى ، براساس اطاعت ، عصمت و ولايت ، هيچ‌گونه تفاوتى ميان فرشتگان و پيامبران وجود ندارد ؛ لكن از لحاظ ويژگى صفات ميان آنان تفاوت وجود دارد ، نظير طلا ؛ زيرا هرچند تمام انواع طلا ارزشمندند ، امّا برخى از برخى ديگر ارزشمندترند و همين‌گونه است ساير چيزهاى نيكو و زيبا كه در مقدار زيبايى و درجات آن با يكديگر متفاوتند ، نه در حقيقت و ماهيت آن و از همين‌جا گفته‌اند : نور بالاى نور ، نيكى بالاى نيكى .
پرسش : چرا خداوند تنها داوود را ياد كرده و گفته است : « وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً » ، با اين كه به موسى تورات ، به عيسى انجيل و به محمّد صلّى اللّه عليه و إله قرآن را داده است ؟
پاسخ : خداوند تنها از داوود ياد كرده تا پاسخى باشد براى مشركانى كه گفتند :
چگونه محمّد صلّى اللّه عليه و إله پيامبر باشد ، درحالىكه يتيم و نادار بود ؟ بيان پاسخ و ردّ مشركان بدين‌ترتيب است كه خداوند رسالت خود را به كسى مىدهد كه استحقاق آن را دارد ، خواه يتيم و نادار باشد ؛ همانند محمّد صلّى اللّه عليه و إله خواه ثروتمند باشد ؛ نظير داوود . در بسيارى از كتاب‌هاى سيره و تاريخ ، از داوود پيامبر به عنوان داوود ملك ( پادشاه ) تعبير شده است .
قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلًا .
بسيارى از مفسران مىگويند : اين آيه و آيه‌اى كه پس از آن آمده ، در شأن كسانى نازل شده كه فرشتگان ، عيسى و عزير را مىپرستيدند و مقصود آيه ، پرستش‌كنندگان بت‌ها نيست ؛ زيرا خداوند پرستيده‌شدگان را چنين توصيف مىكند : « يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ » . آنان در جستجوى نزديك شدن به او بودند درحالىكه مىدانيم بت‌ها شايستگى آن را ندارند . بنابراين ، معناى اين جمله ، چنين است : اى محمّد ! به كسى كه