التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٧٩٢

تفسير

واژگان

واژگان

الباخع : هلاك‌كننده . بخع نفسه : خود را هلاك كرد .

الأعناق : گردن‌ها و به معناى گروه‌ها نيز به‌كار مىرود .

الزوج : صنف .

اعراب

اعراب

« تلك » مبتداست و « آياتُ الْكِتابِ » خبر آن است . « لعلّ » در اين‌جا معناى مهربانى را دربر دارد . « نفسك » مفعول به است براى « باخع » . مصدر گرفته شده از أن لا يَكُونُوا مفعول من اجله است . « ظلّ » براى روز است ، مىگويى : ظلّ ، يعنى در روز اقامت گزيد . بات ، يعنى در شب اقامت گزيد . ظلّ و بات از اخوات « كان » مىباشند كه اسم را رفع و خبر را نصب مىدهند . « أعناقهم » اسم « ظلّت » و « خاضعين » خبرند و اصل اين جمله چنين بوده است : فظلّوا لها خاضعين . آن‌گاه واو جمع حذف شده و « أعناق » جانشين آن گرديده است ، زيرا أعناق [ - گردن ] جاى فروتنى است و واژهء « خاضعين » بر اصل خودش رها شده است . « مِنْ ذِكْرٍ » . « من » زايد و « ذكر » فاعل « يأتيهم » و « كم » مفعول « أنبتنا » است .

تفسير

تفسير

طسم . در آغاز سورهء بقره دربارهء اين نوع حروف سخن گفته شد .

تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ . « تلك » به آيات اين سوره اشاره است . مراد از كتاب ، قرآن است . المبين ، يعنى حق را بيان مىكند و آشكار مىسازد .

لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ . خطاب از سوى خدا به محمّد صلّى اللّه عليه و إله است و در اين خطاب او را سرزنش مىكند كه چرا به خاطر روى گردانيدن قومش از هدايت