التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٧٨٢
تفسير
القوام : ميانهء دو چيز .
متابا : بازگشتن نيكو .
قرّة العين : كنايه از شادمانى است ؛ زيرا چشم در اين حالت آرام مىگيرد .
الغرفة : كنايه از درجهء بلند است .
لزاما : لازم .
اعراب
اعراب
« عِبادُ الرَّحْمنِ » مبتداست و « الَّذِينَ يَمْشُونَ » خبر آن است . « هونا » حال از واو « يمشون » است . « سلاما » منصوب است بنابر مصدريت . « سُجَّداً وَ قِياماً » حالند .
« مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً » تميزند . « كانَ بَيْنَ ذلِكَ » : كان الإنفاق بين ذلك ؛ يعنى انفاق بايد در حدّ اعتدلال باشد . « يضاعف » ، به جزم ، بدل از « يلق » مىباشد . « مهانا » حال و همچنين است « كراما » و و « صُمًّا وَ عُمْياناً » . « دعاؤكم » مبتدا و خبرش محذوف است : لو دعاؤكم موجود .
تفسير
تفسير
پس از آن‌كه خداوند ويژگىهاى كافران را ياد كرد و به آنان هشدار داد . اينك - بر طبق عادتش - ويژگىهاى مؤمنان و نيز پاداشى را كه به ايشان وعده داد ، بيان مىكند .
ويژگىهاى مؤمنان از اين قرارند :
1 . وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً . امام صادق عليه السّلام در تفسير اين آيه فرمود : « او انسانى است كه برطبق سرشتى كه بر آن آفريده شده راه مىرود ، نه خود را به زحمت مىاندازد و نه خودنمايى مىكند » . آرى ، مؤمن انسانى است كه بدون خودنمايى راه مىرود . . . و به تنهايى ، نه اطرافيان و پيروان او به دنبالش راه مىافتند و نه خدمتكاران و طرفدارانش از پيش روى او حركت مىكنند ، درحالىكه