التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٧٥٣
تفسير
دست آورده‌اند ندارند . اين است گمراهى بىانتها » . به جلد چهارم رجوع كنيد .
أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلًا . خدا برطبق عادتش هنگامى كه از كافران ياد مىكند ، از مؤمنان نيز ياد مىكند و مىگويد : گروه كافران در بدترين جايگاه‌هاى در جهنم قرار دارند و امّا مؤمنان در بهترين جايگاه‌ها و آسايشند .
واژه‌هاى « خير » و « أحسن » كه اسم تفضيل مىباشند ، در اين‌جا معناى تفضيل و برترى را ندارند ، بلكه مراد آن است كه هركدام از اين دو جايگاه ذاتا نيكو و خوب است ؛ نظير اللّه اكبر كه معنايش چنين است : خداوند در ذات و صفاتش بزرگ است .
وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ . مراد از « يوم » ، روز قيامت است و مراد از « الغمام » آن است كه ستارگان به ذرّه‌هاى كوچكى تبديل مىشود كه قابل ديدن و توزين نمىباشد و همين ذرّه‌هاى كوچك همچون ابر و مه ، فضا را پر مىكند . خداى سبحان به ويران شدن جهان و پراكنده گشتن ستارگان در چندين آيه اشاره كرده است كه برخى از آنها عبارتند از :
« إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ؛ آنگاه كه خورشيد بىفروغ شود » .
« وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ؛ و زمانى كه ستارگان فروريزند » .
« وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ ؛ و هنگامى كه ستارگان پراكنده شوند » .
وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا . فرود آمدن فرشتگان موجب خرسندى مؤمنان و ناخوش‌آيندى جنايتكاران مىشود .
الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ . فرمانروايى در آن‌روز تنها از آن خداوند است و هيچ‌كس در صدور فرمان و حق تصرّف با او شركت ندارد .
وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرِينَ عَسِيراً . آرى ، كدامين روز براى فرد جنايتكار سخت‌تر از روزى است كه او را به محاكمه كشانند و او را به سبب جنايتى كه انجام داده ، مورد بازپرسى قرار دهند و از روى حق و عدالت درباره‌اش حكم صادر كنند ؟
اين حكم اگر اعدام مىبود ، با به اجرا گذاشتن آن ، از بين مىرفت ، لكن اين حكم ،