التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٧٢٤

تفسير

كاريد . و آن‌روز كه به او بازگردانده شوند آنها را از كارهايى كه كرده‌اند آگاه سازد . و خدا بر هرچيزى داناست . ( 64 )

واژگان

واژگان

الأمر الجامع : امر مهمّى كه ايجاب مىكند همگى به منظور هميارى در آن ، گرد آيند .

السّلّة : به فتح سين و تشديد لام ، دزدى پنهانى .

التسلّل : مخفيانه بيرون رفتن ، و همين معنا از يتسلّلون مراد است .

لواذا : برخى در پناه برخى ديگر خود را پنهان مىسازند ، تا مبادا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آنها را ببيند .

يخالفون : روى برمىتابند و يا بيرون مىروند و چون همين معنا از يخالفون اراده شده ، به « عن » متعدى شده است .

اعراب

اعراب

« المؤمنون » مبتداست و « الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ » خبر آن است . « كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً » . « دعاء » مصدرى است كه به فاعلش اضافه شده و « بعضا » مفعول مىباشد و معناى جمله چنين است : آن‌گونه كه برخى از شما برخى ديگر را صدا مىزنند ، پيامبر را صدا نزنيد . « لواذا » به معناى ملاوذين ، در محل حال است . مصدر مؤول از « أَنْ تُصِيبَهُمْ » مجرور به « من » محذوف و متعلق به « يحذر » است . « يوم » عطف است بر « ما أَنْتُمْ » : او آن كارى را كه شما مىكنيد و نيز روزى را كه بازگردانيده مىشوند ، مىداند .

تفسير

تفسير

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ . هرزمانى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مسلمانان را به يك كار مهم فرامىخواند ،