التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٦٩٢

تفسير

زكات دادن بازشان ندارد ، از روزى كه دل‌ها و ديدگان دگرگون مىشوند هراسناكند . ( 37 )

تا خدا به نيكوتر از آنچه كرده‌اند جزايشان دهد ، و از فضل خود بر آن بيفزايد ، و خدا هركه را بخواهد بىحساب روزى دهد . ( 38 )

واژگان

واژگان

المشكوة : محفظه داخل ديوار كه در آن چراغ مىگذارند ، چراغدان .

درّى : در پاكيزكىاش همانند در است .

الغدو : جمع غدوه به معناى بامدادن .

الآصال : جمع اصيل ، يعنى شامگاهان .

اعراب

اعراب

« زيتونة » بدل از « شجرة » است و ما بعد آن صفت مىباشد . « نُورٌ عَلى نُورٍ » . « نور » خبر براى مبتداى محذوف است : ذلك نور . « عَلى نُورٍ » متعلق به محذوف ، صفت براى « نور » است . مصدر « أَنْ تُرْفَعَ » منصوب است به نزع الخافض : بأن ترفع . « فِي بُيُوتٍ » متعلق به « يسبّح » است . « فيها » بدل از « فِي بُيُوتٍ » است ؛ همانند : « وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها » . « 1 » « رجال » فاعل « يسبّح » است . « ليجزيهم » متعلق به محذوف است : فعلوا ذلك ليجزيهم . « أحسن » مفعول دوم براى « يجزيهم » است ؛ زيرا به معناى يعطيهم است .

تفسير

تفسير

خداى سبحان در كتاب عزيز خود ، صدها بار به عظمت جهان هستى و آنچه در آن مىباشد اشاره و در چندين آيه از اين جهان به آسمان‌ها و زمين تعبير كرده است .

( 1 ) . هود ( 11 ) آيهء 108 .