التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٥٩٧

تفسير

و آن اين‌كه هرگاه خداوند ستمكارى را به هلاكت برساند ، شايسته نيست كه ستمديده به ستمكارش دشنام دهد ، بلكه بايد خدا را به خاطر اين‌كه مردم را از ستم او رهايى بخشيده ، سپاس بگويد و به هلاكت اين ستمكار به عنوان يك وسيله بنگرد ، نه هدف .

وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ . پروردگارا ! مرا از كشتى فرود آور ، به گونه‌اى كه در هنگام بيرون آمدنم از آن ، من و خاندانم و هركس را كه به تو ايمان آورده است ، از هر گزندى نگه دارى و تو بهترين كسى هستى كه بندگانش در نيكوترين جايگاه فرود مىآورد .

إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ . « ذلك » به هلاكت قوم نوح عليه السّلام و نيز رهايى او به همراه كسانى كه به وى ايمان آورده بودند ، اشاره دارد . مراد از آيات در اين‌جا اندرزها و پندها براى مشركان قريش و ديگر مشركان است .

وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ . ما بندگانمان را از طريق فرستادن پيامبران و نازل كردن كتاب‌ها آزموديم ، تا ناپاك از پاك جدا شود و نيت‌ها و كردارهاى هريك از اين‌دو در منظر همگان آشكار گردد و هريك برطبق آنچه استحقاق دارد ، پاداش داده شود و يا مورد مجازات قرار گيرد .