التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٥٥

اعراب

واژگان

واژگان

المترفون : كسانى كه به دلخواه خود ، از نعمت‌ها برخوردارند .

أمرناهم : آنان را به اطاعت فرمان داديم .

فسقوا : مخالفت و سركشى كردند .

فحقّ عليهم : عذاب بر آنان واجب شد .

التدمير : هلاك كردن .

القرون : جمع قرن و با اين واژه از مردم دوره‌اى تعبير مىكنند كه بيشتر آنان از بين رفته باشند .

العاجلة : خانهء دنيا .

يصلاها : از حرارت آن رنج مىبرد .

مدحورا : مردود ، طردشده .

محظورا : ممنوع .

اعراب

اعراب

« كم » در اين‌جا خبريه است و محلّ آن منصوب به « أهلكنا » است . « مِنَ الْقُرُونِ » ، بيان است براى ابهام كم و نيز تميز آن . « بربّك » . « باء » زايد و « ربّك » فاعل و « خَبِيراً بَصِيراً » تميز است . « بِذُنُوبِ عِبادِهِ » متعلق به « خبير » و يا « بصير » است . « لِمَنْ نُرِيدُ » ، بدل از ضمير « له » با اعادهء حرف جرّ . جملهء « يصلاها » ، حال از ضمير « له » است و نه از « جهنم » ، چنان‌كه ابو البقاء در كتاب الاملاء گفته است . « مذموما » ، حال از ضمير مستتر در « يصلاها » است . « كُلًّا نُمِدُّ » . « كلّا » ، مفعول مقدم براى « نمدّ » است و « هؤلاء » ، بدل از « كلّا » و معنايش چنين است : هركدام از اين گروه و آن گروه را از عطاى پروردگار خواهيم داد .