التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٥٣٢
اعراب
در آن خانه كهن‌سال است . ( 33 )
براى هر امتى رسم قربانى كردنى نهاديم تا بدان سبب كه خدا از چارپايان روزىشان داده است ، نام او را بر زبان رانند . پس خداى شما خداى يكتاست ، در برابر او تسليم شويد و تواضع‌كنندگان را بشارت ده . ( 34 )
آنان كه چون نام خدا برده شود در دل بترسند و بدان هنگام كه به آنها مصيبتى رسد شكيبايانند و نماز مىگزارند و از آنچه روزىشان داده‌ايم انفاق مىكنند . ( 35 )
واژگان
واژگان
حرمات : جمع حرمة و آن عبارت است از : چيزى كه هتكش روا نيست .
حنفاء : جمع حنيف و او كسى است كه بر دين حق مقاومت كند و از اديان باطل روى برتابد .
السحيق : دور .
شعائر : جمع شعيرة ، به معناى نشانه است و از اشعار ، يعنى اعلام كردن گرفته شده است .
المنسك : محل عبادت و النسك به معناى عبادت است .
المخبتين : كسانى كه فروتن و فرمانبردارند ؛ زيرا خدا مىگويد : كسانى كه هرگاه يادى از خدا شود ، دل‌هايشان هراسان مىشود .
اعراب
اعراب
« ذلك » خبر براى مبتداى محذوف است : الأمر ذلك . « مِنَ الْأَوْثانِ » . « من » بيانيه است ؛ يعنى پليدى كه همان بت‌ها باشد . « فهو » به مصدرى برمىگردد كه از « مَنْ يُعَظِّمْ » استنباط مىشود ؛ يعنى تعظيم . « حنفاء » حال از واو « اجتنبوا » است و « غَيْرَ مُشْرِكِينَ » حال دوم است . « فإنّها » در اصل « فإنّ تعظيمها » بوده است و مضاف حذف شده و مضاف اليه جانشين آن گرديده و « فإنّها » شده است . و « الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ » عطف