التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٥٢٧
تفسير
الطواف : چرخيدن .
الضامر : لاغر ، تكيده .
الفجّ : راه .
العميق : دور .
بهيمة الأنعام : شتر ، گاو و گوسفند .
البائس : كسى كه گرفتار سختى و تنگدستى باشد .
التفّث : چرك . گفته مىشود : قضى تفثه ، يعنى چرك او را بر طرف كرد .
اعراب
اعراب
« بوّأنا » به معناى هيّأنا ، يعنى آماده كرديم است و بدين‌سبب ، لام بر ابراهيم داخل شده است . « مكان » منصوب به بوّأنا . « أَنْ لا تُشْرِكْ » . « أن » مفسره است براى فعل محذوف : أوحينا إليه أن لا تشرك ؛ وحى كرديم به او كه شرك نياور . « رجالا » حال و به معناى پياده‌رونده‌هاست . « عَلى كُلِّ ضامِرٍ » نيز حال است : مشاة و ركبانا . جملهء « يأتين » صفت براى « كُلِّ ضامِرٍ » و ضمير به « كُلِّ ضامِرٍ » برمىگردد ؛ زيرا كلّ به‌معناى جمع است . مصدر مؤوّل از « ليشهدوا » متعلق به « يأتوك » است .
تفسير
تفسير
وَ إِذْ بَوَّأْنا لِإِبْراهِيمَ مَكانَ الْبَيْتِ أَنْ لا تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْقائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ . مراد از « قائمين » كسانىاند كه در مكه و اطراف آن سكونت داشته باشند . مراد از « الرُّكَّعِ السُّجُودِ » ، نمازگزاران است . قريش بت‌ها را مىپرستيدند و امور كعبه را به عهده داشتند . پس از آن‌كه حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله به رسالت مبعوث شد ، آنان با او و كسانى كه به وى ايمان آوردند به دشمنى برخاستند و مسلمانان را از طواف و نماز خواندن در خانه خدا منع كردند ، چنان‌كه در آيهء پيشين