التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٥١٥

تفسير

يَدْعُوا لَمَنْ ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ لَبِئْسَ الْمَوْلى وَ لَبِئْسَ الْعَشِيرُ . مولى ، يعنى يارىدهنده . العشير ، يعنى همراه .

پرسش : خداوند در آيهء نخست ، زيان و سود رسانيدن از معبود مشركان را نفى كرده ، درحالىكه اين دو را در آيه دوم براى آن اثبات نموده است . البته با اين تفاوت كه زيان را بيشتر و نزديك‌تر از سود قرار داده است . بنابراين ، چگونه مىتوان ميان دو آيه جمع كرد ؟

پاسخ : مراد از معبود در آيه نخست ، سنگ‌هاست كه نه سود مىرسانند و نه زيان .

مراد از معبود در آيهء دوم ، فرمانبردارى از سردمداران ستمگر و يارى كردن آنان به قصد جلب منفعت و سود است . درحالىكه بزرگ‌ترين سود دنيا در برابر خشم و عذاب خدا چيزى محسوب نمىشود . به بيانى ديگر آنان در معصيت آفريدگار از مخلوق اطاعت كردند ، تا به منافع دنيوى دست يابند و توجه نكردند كه عذاب خدا سخت‌تر و بزرگ‌تر است .

إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ .

مفهوم اين آيه روشن است و در آيهء 25 سورهء بقره بيان شد .

إِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُرِيدُ . خدا آنچه را بخواهد انجام مىدهد ؛ يعنى نيكان را پاداش مىدهد و بدان را مجازات مىكند و در حكم و قضاى او چنين مقرر شده است كه نيكوكاران را به نيكى و بدكاران را بر طبق آنچه عمل مىكنند پاداش مىدهد .