التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤٧٤

تفسير

واژگان

واژگان

الحرث : كشتزار .

النفش : چريدن حيوانات در شب بدون چوپان .

اللّبوس : زره .

العاصفة : تند .

الغوص : فرود رفتن در ژرفاى دريا .

اعراب

اعراب

« كلّا » مفعول اوّل براى « آتينا » و « حكما » مفعول دوم است . « مع » منصوب است به « يسبّحن » . و « الطّير » عطف است بر « الجبال » . « لسليمان » متعلّق به فعل محذوف است :

سخّرنا لسليمان . « عاصفة » حال از « الرّيح » است . « مِنَ الشَّياطِينِ » متعلق به محذوف است . « مَنْ يَغُوصُونَ » . « من » مفعول براى فعل محذوف : و سخّرنا من الشياطين و جايز است كه « من » مبتدا و « مِنَ الشَّياطِينِ » خبر و جمله مستأنفه باشد . « دُونَ ذلِكَ » متعلق به محذوف و صفت براى « عمل » است .

تفسير

تفسير

وَ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ إِذْ يَحْكُمانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَ كُنَّا لِحُكْمِهِمْ شاهِدِينَ . در ميان راويان مشهور است كه دو مرد به نزد داوود عليه السّلام آمدند : يكى از اين دو صاحب كشتزارى بود و ديگرى داراى گلّهء گوسفند . صاحب مزرعه گفت :

گوسفندان اين مرد ، شبانه در كشتزارم چريده‌اند . پس از آن‌كه وى اين مدّعاى خود را در نزد داوود عليه السّلام ثابت كرد ، داوود عليه السّلام حكم صادر كرد كه گوسفندان به صاحب كشتزار داده شود . وقتى كه سليمان عليه السّلام از اين حكم آگاهى پيدا كرد ، به پدرش گفت : براى اين