التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤١٠

تفسير

است براى خردمندان . ( 128 )

اگرنه سخنى بود كه پروردگارت پيش از اين گفته و زمان را معيّن كرده بود ، عذابشان در اين جهان حتمى مىبود . ( 129 )

واژگان

واژگان

الضنك : تنگ .

أسرف : از حدّ فراتر رفت .

أفلم يهدلهم : آيا برايشان بيان نكرد .

النّهى : عقل‌ها .

لزاما : لازم .

اعراب

اعراب

« إمّا » دو كلمه است : « إن » شرطيه و « ما » زايده . « أعمى » حال از « ها » ى « نحشره » است . فاعل « يهد » محذوف است : أفلم يهد اللّه لهم . « كم » در محلّ نصب است به وسيلهء « أهلكنا » . « أَجَلٌ مُسَمًّى » عطف است بر كلمة : لَوْ لا كَلِمَةٌ وَ أَجَلٌ مُسَمًّى » .

تفسير

تفسير

قالَ اهْبِطا مِنْها جَمِيعاً بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى . ضمير « قال » به‌خدا برمىگردد و ضمير « اهبطا » به آدم و همسرش و مراد از « بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ » نسل آدم و ابليس است و مقصود از « هدى » فرمان و نهى خدا مىباشد . هركس كه از امر و نهى خدا پيروى كند ، از هدايت‌يافتگان در دنيا و از خوشبختان و آسودگان در آخرت خواهد بود . نظير اين سخن در آيهء 36 سورهء بقره بيان شد .

وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً .