التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤٠٥
ويژگىهاى قرآن
14 . بشير و نذير : « كِتابٌ فُصِّلَتْ آياتُهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ بَشِيراً وَ نَذِيراً ؛ « 1 » كتابى است كه آيه‌هايش به وضوح بيان شده ، قرآنى است به زبان عربى ؛ براى مردمى كه مىدانند هم مژده‌دهنده است و هم بيم‌دهنده » .
15 . عزيز : « وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ ؛ « 2 » حال آن‌كه كتابى ارجمند است » .
16 . عظيم : « وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ ؛ « 3 » ما سبع المثانى و قرآن بزرگ را به تو داديم » .
17 . مبين : « وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ ؛ « 4 » سوگند به اين كتاب روشنگر » .
بهترين حقيقتى كه اين ويژگىها نشان‌دهنده آن مىباشد ، اين است كه خداوند قرآن را به منظور هدايت ، خوشبختى ، امنيت و آرامش مردم بر پيامبر بزرگوارش فروفرستاد .
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ . امام على عليه السّلام درحالىكه با پروردگارش مناجات مىكرد ، مىگفت : « منزّهى تو ، چقدر بزرگ است آنچه ما از آفريده‌هايت مىبينيم ! چقدر كوچك است بزرگ‌ترين آفريده‌ات در برابر قدرتت ! چقدر با عظمت است آنچه از ملكوتت مىبينيم ! چقدر ناچيز است آنچه از قدرت تو شاهد آنيم در برابر آنچه از ديد ما پنهان است ! چقدر گواراست نعمت‌هاى تو در دنيا ! و چقدر كوچك است اين نعمت‌ها در برابر نعمت‌هاى آخرت ! » .
وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ . در حديث آمده است كه هرگاه جبرئيل قرآن را بر پيامبر القا مىكرد ، او از بيم اين‌كه مبادا قرآن را فراموش كند ، از جبرئيل پيروى مىكرد . بنابراين ، خدا به او دستور داد كه تنها گوش فرادهد و به دنبال او قرائت نكند و مطمئن باشد كه آن را فراموش نمىكند . آيهء هفدهم سورهء قيامت نيز
( 1 ) . فصلت ( 41 ) آيهء 4 . ( 2 ) . همان ، آيهء 41 . ( 3 ) . حجر ( 15 ) آيهء 87 . ( 4 ) . زخرف ( 43 ) آيهء 2 .