التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٧٣
اعراب
العدن : اقامت .
تزكّى : از چرك گناهان پاك مىشوى .
اعراب
اعراب
« إمّا » به كسر ، در اينجا به معناى تخيير است و از « إن » و « ما » تركيب شده و تكرار آن واجب مىباشد . مصدر برگرفته از « أَنْ تُلْقِيَ » مفعول است براى فعل محذوف : اختر إمّا القاءك . مصدر « أَنْ نَكُونَ » عطف است بر مصدر « أَنْ تُلْقِيَ » . « إذا » فجائيه است .
« حبالهم » مبتدا و « عصيّهم » عطف است بر « حبالهم » و جملهء « يخيّل » و ما بعدش خبر است . مصدر مؤوّل از « أَنَّها تَسْعى » مفعول « يخيّل » مىباشد . « خيفة » مفعول است براى « أوجس » . « تلقف » مجزوم و جواب براى « ألق » است . « إِنَّما صَنَعُوا كَيْدُ » . « إنّما » از دو كلمه تركيب شده : « إنّ » مشدد و « ما » موصول . « ما » اسم « إنّ » و « صنعوا » صلة موصول و « كيد » خبر « إنّ » و عايد جملهء صله محذوف و در تقدير چنين است : إنّ الّذي صنعوه كيد ساحر . « سجّدا » حال است ، به معناى ساجدين . « فِي جُذُوعِ النَّخْلِ » .
« فى » در اينجا به معناى « على » مىباشد . « أيّنا » مبتدا و « أشدّ » خبر و « عذابا » تميز است . « وَ الَّذِي فَطَرَنا » عطف است بر « ما جاءنا » . « فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ » . « ما » موصول و مفعول است براى « اقض » . « أنت » مبتدا و « قاض » خبر آن مىباشد و جمله ، صلهء موصول و عايد آن محذوف است ؛ يعنى فاقض ما أنت قاضيه . « إِنَّما تَقْضِي هذِهِ » . « إنّما » از دو كلمه تركيب شده است : « إنّ » مشدّد و « ما » بازدارنده از عمل . « تقضى » فعل مضارع و فاعل آن ضمير مخاطب است ؛ يعنى « أنت » مىباشد و مراد فرعون است .
« هذه » مفعول « تقضى » و « الحياة » عطف بيان از « هذه » و « الدّنيا » صفت براى « الحياة » است . « ما أَكْرَهْتَنا » عطف است بر « خطايانا » . ضمير « إنّه » براى شأن ، محلّ آن منصوب و اسم « إنّ » است . « مَنْ يَأْتِ » « من » شرطيه و جمله مركّب از شرط و جواب آن خبر « إنّ » است . « جَنَّاتُ عَدْنٍ » بدل از « الدَّرَجاتُ الْعُلى » مىباشد . « خالدين » حال است .