التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٤٣

اعراب

گفتار مرا بفهمند . ( 28 )

و ياورى از خاندان من براى من قرار ده . ( 29 )

برادرم هارون را . ( 30 )

پشت مرا به دو محكم كن . ( 31 )

و در كار من شريكش گردان . ( 32 )

تا تو را فراوان ستايش كنيم . ( 33 )

و تو را فراوان ياد كنيم . ( 34 )

كه تو بر حال ما آگاه بوده‌اى . ( 35 )

واژگان

واژگان

أتوكّأ : تكيه مىكنم .

أهشّ بها على غنمى : آن را به درخت مىزنم و برگ‌هاى آن فرومىريزد و گوسفندانم آنها را مىخورند .

المآرب : نيازها .

سيرتها : حالت و يا شيوهء آن .

جناحك : جيبت و اين استعاره است كه مستعار منه آن ، جناح ( بال ) پرنده مىباشد .

من غير سوء : بدون عيب .

يفقهوا : بفهمند .

بصيرا : آگاه .

اعراب

اعراب

« ما تِلْكَ » مبتدا و خبر است . « بيمينك » متعلق به محذوف و حال از « تلك » است .

« سيرتها » بدل اشتمال از « هاى » « سنعيدها » و يا منصوب به نزع خافض است : إلى سيرتها . « بيضاء » حال از ضمير « تخرج » مىباشد . « مِنْ غَيْرِ سُوءٍ » متعلق به محذوف و صفت براى « بيضاء » است . « آية » بدل از « بيضاء » است . « يفقهوا » مجزوم به جواب امر و « أخى » بدل از « هارون » مىباشد . « كثيرا » صفت است براى مفعول مطلق محذوف ؛ يعنى نسبّحك تسبيحا كثيرا و نذكرك ذكرا كثيرا .