التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٢١

اعراب

روزى كه پرهيزگاران را نزد خداى رحمان سواره گردآوريم . ( 85 )

و مجرمان را تشنه‌كام به جهنم برانيم . ( 86 )

از شفاعت بىنصيبند ، مگر آن‌كس كه با خداى رحمان پيمانى بسته باشد . ( 87 )

واژگان

واژگان

سنكتب ما يقول : گفتارهاى او نگهدارى و ضبط مىشود .

نمدّ له العذاب : بر عذاب او مىافزاييم .

نرثه : از او مىستانيم .

ما يقول : اشاره است به ثروت و فرزندان كه در سخن آن مرد كافر آمده بود : لأوتينّ مالا و ولدا .

الضدّ : دشمن .

تؤزّهم : برانگيزند آنان را .

الوفد : جمع وافد ، يعنى واردشونده .

ورد : آنان وارد جهنّم مىشوند بسان ورود چهارپايان در آب .

اعراب

اعراب

« أطلع » در اصل أإطلع بوده است . همزهء اوّل براى استفهام انكارى و همزهء دوم همزهء وصل است و يكى از اين دو بر اثر تخفيف حذف شده است . ابن هشام در كتاب المغنى مىگويد : « كلّا » از ديدگاه سيبويه ، خليل ، مبرد ، زجاج و بيشتر بصرىها حرف و به معناى بازداشتن است و جز اين ، از ديدگاه آنان معناى ديگرى ندارد . « فردا » حال است . « نعدّ » مضارع مىباشد و مفعولش محذوف است : نعدّ أعمالهم . « لا يملكون » .

ضمير به گناهكاران برمىگردد . « إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ » ، استثناى منقطع و به معناى لكن من اتّخذ است .