التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣١٠

تفسير

و طبرسى آمده است : نزول وحى بر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله به تأخير افتاد . وقتى كه جبرئيل نزد او آمد ، گفت : چه مانعى دارد كه بيش از آنچه به ديدار ما مىآيى ، بيايى ؟ ازاين‌رو ، اين آيه نازل شد . ظاهر آيه با مضمون روايت مزبور همخوانى دارد ، به‌ويژه اين جمله از سخن خداوند :

وَ ما كانَ رَبُّكَ نَسِيًّا . معناى آيه چنين است : فرمان نزول وحى تنها در اختيار خداوند و او مالك هرچيزى است و هرچيزى را در هرزمان و مكانى باشد و يا خواهد بود ، مىداند . جملهء « ما بَيْنَ أَيْدِينا » به آينده اشاره دارد « وَ ما خَلْفَنا » به گذشته و « ما بَيْنَ ذلِكَ » به زمان حاضر .

رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما . كسى كه پروردگار جهان هستى باشد ، محال است كه چيزى را فراموش كند .

فَاعْبُدْهُ وَ اصْطَبِرْ لِعِبادَتِهِ . اين جمله فرمان خداوند به پيامبر بزرگوار اوست ، مبنى بر اين‌كه وظيفهء تبليغش را ادامه دهد ؛ زيرا تبليغ از بزرگ‌ترين عبادت‌ها و طاعت‌هاست و نيز بايد در برابر آزارى كه در اين راه مىبيند ، شكيبا باشد .

هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا . خداوند را در تمام صفات جلال و كمال ، همتايى نيست و هركس چنين باشد ، پرستش و فرمانبردارى از او واجب است .