التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٠٨
تفسير
نيست . ( 64 )
پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است . او را بپرست و در پرستش شكيبا باش . آيا همنامى براى او مىشناسى ؟ ( 65 )
واژگان
واژگان
الخلف : به فتح لام به معناى نسل شايسته و به سكون آن به معناى نسل ناشايسته و فاسد و در اين‌جا مراد معناى دوم است . گاهى هركدام از اين دو به معناى ديگرى به كار مىرود .
الغىّ : زيان و به معناى گمراهى نيز به‌كار مىرود .
العدن : اقامت .
مأتيا : به معناى آتيا . اسم فاعل به صيغهء اسم مفعول آمده است .
اللّغو : سخن زيادى و بيهوده .
السّمى : همانند ، همتا .
اعراب
اعراب
« إِلَّا مَنْ تابَ » استثناى متصل از ضمير « يلقون » است . « شيئا » مفعول مطلق است .
« جَنَّاتِ عَدْنٍ » بدل از الجنّة است . « بالغيب » متعلق به محذوف و حال از « جَنَّاتِ عَدْنٍ » است ؛ يعنى كائنة بالغيب . ضمير « إنّه » به اللّه برمىگردد . « سلاما » مستثناى منقطع است : و لكن يسمعون سلاما . « رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ » بدل از « ربّك » و نيز جايز است كه خبر از براى مبتداى محذوف باشد ؛ يعنى هو ربّ السموات .
تفسير
تفسير
فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ . پس از آن‌كه خداوند به پيامبران پاك اشاره كرد ، اكنون به جانشينان شرارت پيشهء آنان اشاره مىكند