التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٠٣
تفسير
واژگان
واژگان
الطّور : كوهى است ميان مصر و مدين .
نجيّا : راز گوينده .
اجتبينا : برگزيديم .
اعراب
اعراب
« نجيّا » حال از ضمير « قرّبناه » و « هرون » بدل از « أخاه » است . « نبيا » حال از « هرون » است . « عِنْدَ رَبِّهِ » متعلق به « مرضيّا » مىباشد . « مكانا » ظرف است و منصوب به « رفعناه » مىباشد . « سجّدا » و « بكيّا » هردو حال و به معناى ساجدين و باكين مىباشند .
تفسير
تفسير
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا . مراد از كتاب ، قرآن است . « مخلصا » به فتح لام ، يعنى خداوند او را از هرچيزى كه انسان را آلوده مىكند پاك كرده و او را براى خود برگزيده است و معناى آن به كسر لام آن است كه تمام گفتار و كردار موسى عليه السّلام براى خداوند است . رسول و نبى داراى يك معنا مىباشند و اختلاف اين دو واژه اعتبارى است ؛ به اعتبار اين‌كه وى رسالت خدا را بر دوش دارد ، به وى رسول گفته مىشود و به اعتبار اين‌كه رسالت الهى را به كسانى كه به سوى آنان فرستاده شده خبر مىدهد ، به او نبى گفته مىشود . برخى مىگويند : رسول كسى است كه وحى را دريافت مىكند و به مردم مىرساند و نبى كسى است كه آن را دريافت مىكند و نمىرساند . اين بحث چندان فايده‌اى ندارد .
وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا . طور كوهى است كه موسى عليه السّلام بر روى آن با خدا سخن گفت . مراد از « أيمن » ، سمت راست موسى است ؛ زيرا كوه سمت