التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٩١
اعراب
خواست خداوند
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 23 تا 26 ]
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 23 تا 26 ]
وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فاعِلٌ ذلِكَ غَداً ( 23 ) إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ وَ اذْكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسِيتَ وَ قُلْ عَسى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً ( 24 ) وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً ( 25 ) قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَداً ( 26 )
[ ترجمه ]
[ ترجمه ]
هرگز مگوى : فردا چنين مىكنم . ( 23 )
مگر خداوند بخواهد و چون فراموش كنى پروردگارت را به ياد آر و بگو : شايد پروردگار من مرا از نزديك‌ترين راه هدايت كند . ( 24 )
و آنان در غار خود سيصد سال آرميدند و نه سال بدان افزوده‌اند . ( 25 )
بگو : خداوند داناتر است كه چند سال آرميدند . غيب آسمان‌ها و زمين از آن اوست . چه بيناست و چه شنواست .
جز او دوستى ندارند و كس را در فرمان خود شريك نسازد . ( 26 )
اعراب
اعراب
« ذلك » مفعول است براى « فاعل » . مصدر مؤوّل از « أَنْ يَشاءَ اللَّهُ » مفعول است براى اسم فاعل محذوف و آن ، حال است از ضمير لا تقولنّ : لا تقولنّ . . . إلّا ذاكرا مشيئة اللّه . « يهدين » در اصل ، يهدينى بوده است . مصدر مؤوّل از « أَنْ يَهْدِيَنِ » فاعل است براى « عسى » كه در اين‌جا تامّه است . « رشدا » تميز است : أقرب من الرّشد . « ثَلاثَ مِائَةٍ » ،