التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٨٢

بخش دوم

مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِداً . مراد از « مَنْ يَهْدِ اللَّهُ » در اين‌جا اصحاب كهف و مراد از « مَنْ يُضْلِلْ » كسانىاند كه مىخواستند آنان را عذاب و شكنجه كنند . به تفسير آيهء 178 سورهء اعراف ، جلد سوم ، رجوع كنيد .

وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ وَ نُقَلِّبُهُمْ ذاتَ الْيَمِينِ وَ ذاتَ الشِّمالِ وَ كَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالْوَصِيدِ . چشمان اصحاب كهف باز بودند ، گويى آنسان كه به جلو نگاه مىكنند و بدن‌هايشان تر و تازه بودند و خون در رگ‌هايشان جريان داشت . از پهلويى به پهلوى ديگر غلط مىزدند . سگ آنان نيز در فراخناى غار و يا بر درگاه آن ، دو دست خويش دراز كرده بود و همچون دربانى امين از آنان پاسدارى مىكردند . لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِراراً وَ لَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْباً ؛ زيرا آنان در وضعيت شگفت‌انگيز و حيرت‌آورى قرار داشتند كه هيچ‌كس همانند آن را نديده بود .