موارد السجن في النصوص والفتاوى ( حقوق زندانى و موارد زندان در اسلام ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩١

روايات

عن أبيه ، إن عمر بن الخطّاب ، قال لابن مسعود و لأبي الدرداء و لأبي ذر : ما هذا الحديث عن رسول اللّه ! و أحسبه حبسهم بالمدينة حتى أصيب ؛ « 1 »

عمر بن خطاب به ابن مسعود و ابو درداء و ابو ذر گفت : « اين همه حديث از رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - چيست ؟ » و گمان مىكنم ايشان را در مدينه زندانى كرد تا اين كه كشته شد .

2 . روى الذهبي أن عمر حبس ثلاثة : ابن مسعود و أبا الدرداء و أبا مسعود الأنصاري ، فقال :

أكثرتم الحديث عن رسول اللّه ؛ « 2 »

ذهبى روايت كرده است كه عمر سه نفر را زندانى كرد : ابن مسعود و ابو درداء و ابو مسعود انصارى و گفت : از رسول اللّه حديث فراوانى نقل كرديد .

نظر نگارنده : من كسى را از فقيهان فريقين نديدم كه فتوا داده باشد حبس به جهت نقل حديث زياد از پيامبر جايز باشد ، بلكه شيعه و سنى روايت كرده‌اند كه پيغمبر سه بار فرمود :

خدايا ! رحمت كن خلفاى مرا . گفتند : اى رسول خدا ! خلفاى تو كيانند ؟ گفت : كسانى كه پس از من مىآيند و حديث و سنّت مرا نقل مىكنند . « 3 »

نمىشود آن روايت را چنين توجيه كرد كه اين صحابهء بزرگوار به پيامبر دروغ مىبسته‌اند . ناچار علت حبس ايشان شايد به جهت نقل احاديث معيّنى بوده يا جهت سياسى خاصّى داشته است .

( 1 ) . مستدرك حاكم ، ج 1 ، ص 110 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 7 ، ص 206 . ( 2 ) . تذكرة الحفاظ ، ج 1 ، ص 7 ، شرح حال عمر ؛ نك : معالم المدرستين ، ج 2 ، ص 44 . ( 3 ) . كنز العمّال ( به نقل از : اوسط ) ، ج 10 ، ص 229 ، ح 29208 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 2 ، ص 601 .