سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٩
فتح مكه
سال هشتم هجرى
سال هشتم هجرى
فتح مكه
فتح مكه
اين غزوه در سال هشتم هجرى روى داد كه تفصيل آن در جلد دوم گذشت . و در اينجا تنها به نكاتى كه با شخصيت على ( ع ) ارتباطى مستقيم دارد ، اشاره مىكنيم .
قبلا گفته شد كه صلحى ميان رسول خدا و قريش در سال ششم هجرى به مدت ده سال در محلى به نام حديبيه منعقد شد . خزاعه در پيمان رسول خدا و بنى بكر در پيمان قريش وارد شدند . بنى بكر از زمان جاهليت كينه‌اى از بنى خزاعه داشتند . ازاين‌رو با قريش هماهنگ شده بر قبيلهء خزاعه تاختند و بيست تن از مردان آنان را در كنار چاهى به نام وتير به قتل رسانيدند . چهل تن از خزاعه به نزد پيامبر آمده اين خبر را به آن حضرت بازگو كردند . چون پيامبر از اين ماجرا آگاه شد گفت : من خزاعه را يارى مىدهم و چرا به خزاعه كه مرا يارى داده‌اند ، كمك نكنم ؟ قريشيان از كارى كه كرده بودند پشيمان شدند و دانستند كه پيمان‌نامهء خود را زير پا نهاده‌اند . ازاين‌رو براى استمالت از پيغمبر ابو سفيان را به مدينه فرستادند .
ابو سفيان به پيامبر گفت : پيمان‌نامه را به قوت خود باقى گذار و به ما فرصتى ديگر بده .
پيامبر فرمود : آيا در ميان شما اتفاقى افتاده ؟ ابو سفيان گفت : پناه بر خدا . فرمود : ما بر مدت خود پاى برجا بوديم و صلح كرديم . سپس ابو سفيان به دامان ابو بكر دست آويخت تا مگر او در اين‌باره ميانجيگرى كند اما ابو بكر به او پاسخ منفى داد . سپس او به عمر متوسل شد اما عمر هم جوابى تندتر از جواب ابو بكر به او داد . پس ابو سفيان نزد على رفت . فاطمه و فرزندش حسن نيز در آنجا حاضر بودند . حسن در آن‌هنگام كودكى بود كه در پيش آنان رفت‌وآمد مىكرد . ابو سفيان گفت : اى على تو در خويشاوندى از ديگران به من نزديك‌ترى و اكنون به خاطر انجام كارى نزد تو آمده‌ام . پس مرا سرافكنده بازمگردان و از من در نزد محمد شفاعت كن . على پاسخ داد : رسول خدا تصميمى گرفته است كه ما نمىتوانيم دربارهء