نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢١

87 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السّلام است ( كه در آن مردم را به جهت اختلاف در دين و اعتماد بر آراء و عقائد باطله و پيروى نكردن از پيغمبر و امام سرزنش مى فرمايد ) :

به خود مراجعه نموده و به نظر خويشتن رفتار مى نمايند اگر چه مخالف گفتهء خدا و رسول باشد ) و در امور پوشيده ( معارف الهيهّ ) اعتمادشان بر رأيهاى ( نادرست ) خودشان است ( اگر چه بر خلاف عقل و دين باشد ) گويا هر مردى از ايشان ( در امر دين ) در آنچه مى بيند ( حكم هر مسئله كه بيان مىكند ) پيشواى خود است كه بندهاى استوار و دلائل محكمه از خويش گرفته است ( و به آنها استدلال مى نمايد و اعتقادش اينست كه هر حكمى كه به رأى نادرست خود اجتهاد كرده مانند حكم الهى است ) .