نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١

قسمت أول مقدمه سيد رضي

آغاز كتاب نهج البلاغة مقدمه سيد رضي

آغاز كتاب نهج البلاغة مقدمه سيد رضي

قسمت أول مقدمه سيد رضي

قسمت أول مقدمه سيد رضي

( 1 ) ابتداء ميكنم بنام خداوندى كه بسيار بخشنده و مهربان است ( در دنيا و آخرت ) ( 2 ) پس از حمد و سپاس خداوندى كه حمد را بهاى نعمتش قرار داد ( همان قسمى كه ثمن مستلزم رضاء بائع است در برابر مبيعش ، حمد و سپاس مستلزم رضاى خداى تعالى است در ازاء نعمت او ) و پناه از بلاى خود ( چون كفران نعمت موجب عذاب و بلاء است ، چنان كه در قرآن كريم س 14 ى 7 مى فرمايد : وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ يعنى اگر كفران كنيد عذاب من سخت است بر كفران كنندگان ، پس شكر و ثناء پناه از آن بلا است ) و آن را وسيلهء رسيدن به بهشتهاى خويش گردانيد ( زيرا حمد را ثمن و بهاى هر نعمتى قرار داد و البتهّ وسيله است براى وصول به بهشتها و درجات رفيعه ، چون بهشت بزرگترين نعمتهاى او است و هر نعمتى دون آنست ) و سبب افزايش احسان ( چنان كه در قرآن كريم س 14 ى 7 مى فرمايد : لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ يعنى اگر بر نعمتهاى من سپاس گزاريد بر آن مى افزايم ) و پس ( 3 ) از درود بر فرستادهء او كه پيغمبر رحمت است و مهربان ( چنان كه در قرآن كريم س 21 ى 107 مى فرمايد : وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ يعنى تو را نفرستاديم مگر رحمتى بر همهء خلائق ) و پيشواى پيشوايان ( زيرا امام رئيس و پيشوايى است كه در گفتار و كردار به او اقتدا مىشود ، و ائمهّء معصومين امامان و پيشوايان مردم هستند و چون ايشان بجميع گفتار و كردار حضرت رسول اكرم « صلّى اللّه عليه و آله » اقتداء كردند ، بنا بر اين آن حضرت امام ائمهّ و پيشواى آنان است ) و چراغ و رهنماى امّت ( در تاريكى هاى ضلالت و گمراهى ، چنان كه در قرآن كريم س 33 ى 45 مى فرمايد : يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً ى 46 وَ داعِياً إِلَى اللّهِ بإِذِنْهِِ وَ سِراجاً مُنِيراً يعنى اى پيغمبر ما تو را فرستاديم گواه بر تصديق و تكذيب امّت و مژده دهندهء به رحمت و بيم كنندهء از عقوبت و دعوت كنندهء بپرستش خداوند باذن و فرمان او ، و چراغى هستى روشن تا ظلمت كفر و تاريكى ضلالت و گمراهى بنور هدايت تو مبدّل گردد ) و برگزيده شدهء از خميرهء كرامت و بزرگوارى ( كه پاكيزه است از همهء عيبهاى باطنى و ظاهرى ) و نتيجهء شرافت قديم ( هميشه شريف بوده ) و كشتگاه درخت مفاخرت ثابت و ريشه‌دار ( تا روز قيامت باقى و برقرار است ) و شاخهء بلند پر ميوه و برگ ( كه ميوه و برگهاى آن درخت مفاخرت ، ائمهّء طاهرينند و مردم از وجودشان بهره مندند ) و ( 4 ) پس از ثناء بر اهل بيت رسول اكرم ( حضرت فاطمه و ائمهء اثنى عشر عليهم السّلام ) كه چراغهاى تاريكى ها ( ى جهل و گمراهى ) مى باشند ، و نگهدارندگان خلائق ( از افتادن در گودال كفر و ضلالت ) و علامتها و نشانه‌هاى هويدا