نهج البلاغة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٠

70 - و من خطبة له عليه السلام فى ذمّ اهل العراق :

عليه و آله ، فقلت : يا رسول اللّه ، ماذا لقيت من أمّتك من الأولاد و اللّدد فقال : « ادع عليهم » فقلت : أبدلني اللّه بهم خيرا لى منهم ، و أبدلهم بي شرّا منّي .

[ قال الرضى ، رحمه الله ] : و يعني بالأولاد الاعوجاج ، و باللّدد الخصام . و هذا من أفصح الكلام .

70 - و من خطبة له عليه السلام فى ذمّ اهل العراق :

70 - و من خطبة له عليه السلام فى ذم اهل العراق :

أمّا بعد يا أهل العراق فإنّما أنتم كالمرأة الحامل ، حملت فلمّا خدا [ را ] - صلعم - پس گفتم : اى رسول خدا چه چيز است ديدم آنچه من از امّت تو از كژى و خصومت و سختى پس گفت رسول ، عليه السّلام : دعا كن برايشان ، پس گفتم : بدل كناد خدا وا ايشان [ كسانى كه ] بهتر [ باشد ] مرا از ايشان ، و بدل كناد ايشان را به من بدتر از من .

[ گفت سيد رضى ، خدايش رحمت كناد ] : و مى خواهد به « اود » : كژ شدن ، و به « لدد » : خصومت كردن ، و اين از فصيح ترين سخن است .

70 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السلام - است ] در ذمّ اهل عراق پس از حمد و ثناى خدا ، اى اهل عراق بدرستى كه شما چون زن بار داريد كه