هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦

الاخوّة و الصّديق و الرّفيق و المصاحبة

248 - من لم يحتمل زلل الصّديق مات وحيدا 9079 .

249 - من طلب صديق صدق وفيّا طلب ما لا يوجد 9085 .

250 - من دنت همتّه فلا تصحبه 9086 .

251 - من لم تنفعك صداقته ضرّتك عداوته 9148 .

252 - من لم ينصحك في صداقته فلا تعذرّه 9151 .

253 - من شرائط الإيمان حسن مصاحبة الإخوان 9282 .

254 - من عدم العقل مصاحبة ذوي الجهل 9299 .

255 - لا تتّخذنّ عدوّ صديقك صديقا فتعادي صديقك 10342 .

256 - لا عيش لمن فارق أحبتّه 10661 . رفاقت او بر تو و بال است اگر بدانى .

248 - هر كه متحمل لغزشهاى دوست نگردد تنها بميرد ( چون همه او را تنها گذارند ) .

249 - هر كه دوست راست با وفائى را طلب نمايد چيزى را طلب نمايد كه يافت نمى شود .

250 - هر كه همت او پست و دنى باشد با او مصاحبت مكن .

251 - هر كه صداقت و دوستى او به تو سودى نرساند دشمنيش به تو ضرر خواهد رسانيد .

252 - هر كه در دوستيش با تو ناصاف باشد عذر او را نپذير .

253 - از شرائط و كمال ايمان نيكوئى مصاحبت با برادران است .

254 - از نبود عقل رفاقت و مصاحبت صاحبان جهل و نادانى است .

255 - هرگز دشمن دوستت را دوست مگير پس با دوست خود دشمنى نمائى .

256 - نيست زندگانى براى كسى كه از دوستان خود جدا شود .