هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩٣

المصائب

26 - ربّما دهيت من نفسك 5382 .

27 - على قدر المصيبة تكون المثوبة 6171 .

28 - كلّما عظم قدر الشيء المنافس عليه عظمت الرّزيّة لفقده 7203 .

29 - من لم يتعرّض للنّوائب تعرّضت له النّوائب 8197 .

30 - من أصبح يشكو مصيبة نزلت به فإنّما يشكو ربهّ 8531 .

31 - من لهي عن الدّنيا هانت عليه المصائب 8578 .

32 - من ضرب يده على فخذه عند مصيبة فقد أحبط أجره . 8783 .

33 - من عظّم صغار المصائب ابتلاه اللّه بكبارها 8793 . 26 - بسا باشد كه از جانب نفس خود به مصيبتى رسى ، ( پس حواست جمع باشد كه كارى نكنى كه باعث آن شود ) .

27 - به اندازهء مصيبت ثواب و پاداش مى باشد .

28 - هر اندازه قدر چيزى كه بر روى آن منافسه شود ( كه در رغبت به آن خود را جلو اندازند ) بزرگ باشد براى نيافتن آن مصيبت عظيم خواهد بود .

29 - هر كه متعرض مصيبت ها نشود ( و آنها را با هر وسيله گر چه با دعا و توسّل از خود دور نسازد ) مصيبت ها متعرض او خواهند شد .

30 - هر كه صبح كند در حالى كه از مصيبتى كه بر او نازل گشته شكايتى نمايد جز اين نيست كه از پروردگارش شكايت نموده است .

31 - هر كه از دنيا اعراض نمايد ( و ترك آن كند ) مصيبت ها بر او سهل و آسان گردد .

32 - هر كه دست خود را در وقت مصيبتى بر ران خود زند على التحقيق اجر خود را باطل كرده است .

33 - هر كه مصيبت هاى كوچك را بزرگ شمارد خداوند او را به بزرگ آن مبتلا سازد .