هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠

الاخوّة و الصّديق و الرّفيق و المصاحبة

209 - كن بعدوّك العاقل أوثق منك بصديقك الجاهل 7178 .

210 - كلّما طالت الصّحبة تأكّدت الحرمة 7206 .

211 - لكلّ شيء آفة و آفة الخير ( الخيّر ) قرين السّوء 7303 .

212 - لكلّ شيء نكد و نكد العمر مقارنة العدوّ 7304 .

213 - ليس من خالط الأشرار بذي معقول 7513 .

214 - ليس شيء أدعى لخير و أنجى من شرّ من صحبة الأخيار 7518 .

215 - من صاحب العقلاء وقّر 7876 .

216 - احذر مصاحبة الفسّاق و الفجّار و المجاهرين بمعاصى 209 - به دشمن عاقلت اعتماد كننده‌تر باش تا به دوست كم عقل يا نادانت ( چون ضرر دشمن عاقل كمتر از ضرر دوست نادان و يا كم عقل است ) .

210 - هر اندازه مصاحبت ( و همراهى دوست ) به درازائى كشد حرمت ( مصاحبت ) محكم تر ( و زيادتر ) گردد .

211 - براى هر چيزى آفتى است و آفت خوبى ( يا آفت صاحب خير ) همنشين بد است .

212 - براى هر چيزى سختى و دشواريست ، و سختى و دشوارى عمر همنشينى با دشمن است .

213 - كسى كه با بدان آميزش نمايد از صاحبان معقول نيست ( يعنى از كسانى نيست كه عقلش را در آن به كار برده باشد ) .

214 - چيزى خواننده‌تر بسوى خير ( خوبى ) و رستگارى بخشنده‌تر از بدى ، از همنشينى با نيكان نيست .

215 - هر كه با خردمندان مصاحبت و رفاقت نمايد توقير و احترام شود .

216 - از رفاقت و همنشينى با فسّاق و فجّار و آشكار كننده‌هاى معاصى خدا