هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤٣

الشهوة

55 - من غري بالشّهوات أباح نفسه الغوائل 8751 .

56 - من ملك شهوته كملت مروتّه ، و حسنت عاقبته 8770 .

57 - من لم يملك شهوته لم يملك عقله 8995 .

58 - من لم يداو شهوته بالتّرك لم يزل عليلا 8999 .

59 - من مطاوعة الشّهوة تضاعف الآثام 9270 .

60 - مغلوب الشّهوة أذلّ من مملوك الرّق 9836 .

61 - مدمن الشّهوات صريع الآفات ، مقارن السّيّئات ، موقن بالثّبات 9843 .

62 - لا تسرف في شهوتك و غضبك فيزريا بك 10212 . نمود .

55 - هر كه به شهوتها حرص ورزد براى نفس خود مصيبت هاى عظيم را مباح كرده است ( و همواره بايد منتظر مصيبتى بعد از مصيبت ديگر باشد ) .

56 - هر كه مالك شهوت خود گردد انسانيت و يا مردانگى او كامل شده و عاقبت او نيكو شود .

57 - هر كه مالك شهوت خود نگردد مالك عقلش نخواهد بود .

58 - هر كه خواهش خود را به ترك آن مداوا ننمايد پيوسته بيمار است .

59 - از موافقت و پيروى خواهش است مضاعف شدن گناهان .

60 - مغلوب شهوت از مملوك بندگى ذليل تر است . ( زيرا در هر دو سرا در زحمت است ) .

61 - كسى كه پيوسته به دنبال خواهش است انداخته شده آفت ها ، همراه و هم قرين گناهان ، يقين دارنده مظلمه‌ها خواهد بود .

62 - در خواهش و خشم خود اسراف مكن ( و از حد مگذر ) چون كه تو را عيبناك گردانند .