هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢٦

الشك و الارتياب

24 - من كثرت ريبته ، كثرت غيبته 8094 .

25 - ما ارتاب مخلص ، و لا شكّ موقن 9532 .

26 - ما آمن باللهّ من سكن الشّكّ قلبه 9533 .

27 - مجانبة الرّيب من أحسن الفتوّة 9776 .

28 - من أخيب ممّن تعدّى اليقين إلى الشّكّ و الحيرة 8084 .

29 - يسير الشّكّ يفسد اليقين 10979 .

30 - لا أجبن من مريب 10590 .

31 - الرّيبة توجب الظّنة 346 . بستگى به يقين دارد ) .

24 - هر كه قلق و اضطرابش و يا تهمت و بدگمانيش بسيار باشد غيبت او بسيار خواهد بود ( چه مردم غيبت او كنند يا او به غيبت مردم مشغول شود ) .

25 - هيچ مخلصى قلق و اضطراب نخواهد داشت ، و هيچ يقين كننده‌اى شك نمى نمايد .

26 - ايمان به خدا نياورده است كسى كه در دل او شكّ قرار گيرد .

27 - دورى كردن از ريب ( قلق و اضطراب يا تهمت ها ) از نيكوترين جوانمردى است .

28 - چه كسى محروم تر و يا زيان كارتر است از كسى كه از يقين به سوى شك و حيرانى تجاوز نمايد 29 - اندك شك ( در عقائد ) يقين را فاسد مىكند .

30 - نيست ترسوتر از شك كننده ( چون خاطرش از بى گناهى جمع نباشد چنان كه دارد : نيست دليرتر از بى گناه كه در خود شك ندارد ) .

31 - قلق و اضطراب موجب تهمت گردد . ( يعنى وقتى كسى با ترديد و با اضطراب خاطر سخن گفت بى جا نيست كه او را به كذب متهم سازند ) .