هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢٥

الشك و الارتياب

16 - سبب الحيرة الشّكّ 5540 .

17 - عجبت لمن يشكّ في قدرة اللّه و هو يرى خلقه 4248 .

18 - فعل الرّيبة عار ، و الولوع بالغيبة نار 6580 .

19 - كلّ ما خلا اليقين ظنّ و شكوك 6886 .

20 - لكلّ إنسان أرب فابعدوا عن الرّيب 7306 .

21 - لن يضلّ المرء حتّى يغلب شكهّ يقينه 7450 .

22 - من يتردّد يزدد شكّا 7989 .

23 - من كثر شكهّ فسد دينه 7997 . كسانى كه مى خواهند از غير طريق انبياء و اوصياء بحقائق پى ببرند ، و يا آنكه بسا باشد كه كامل شود و به كمال خود رسد ظنّ به راه راست ) .

16 - سبب سرگردانى شك است ( زيرا آن باعث حيرانى گردد ) .

17 - عجب دارم از كسى كه در قدرت خدا شك مىكند در صورتى كه خلق او را مى بيند .

18 - كار با قلق و اضطراب يا تهمت و بدگمانى ننگ و عار ، و حريص بودن به غيبت آتش است ( آرى مطلق غيبت حرام است ولى كسى كه هميشه در غيبت بسر مى برد گويا خودش آتش است و از او آتش مى بارد و يا سبب دخول در آتش مىشود ) .

19 - هر چيزى به غير يقين گمان و شك هاست .

20 - براى هر انسانى عقل و يا حاجتى است پس از قلق و اضطراب يا از شك دورى نمائيد ( تا به مقصود خود نائل گرديد ) .

21 - هرگز مردى گمراه نگردد تا آنكه شك او بر يقينش غلبه نمايد ( در اصول عقائد ) .

22 - هر كه تردّد كند ( و در عقيده و كارش مردد باشد ) شكّ او زياد شود .

23 - هر كه شك او بسيار باشد دين او فاسد خواهد شد ( زيرا صحت دين