هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢٠

الشّكر و الشاكر

86 - من لم يشكر الإنعام فليعدّ من الأنعام 8660 .

87 - من شكر على غير إحسان ذمّ على غير اساءة 8693 .

88 - من بذل لك جهد عنايته فابذل له جهد شكرك 8748 .

89 - من حاط ( خلط ) النّعم بالشّكر حيط بالمزيد 8780 .

90 - من لم يحط النّعم بالشّكر لها فقد عرّضها لزوالها 8981 .

91 - من شكر اللّه زاده 9101 .

92 - من شكر النّعم بجنانه استحقّ المزيد قبل أن يظهر على لسانه 9102 . تلافى آن نموده است .

86 - هر كه نعمت دادن را شكر ننمايد ( و سپاس از منعم نكند ) پس بايد از چهارپايان شمرده شود .

87 - هر كه بر غير احسانى شكر كند نكوهش كند بر غير بدى ( يعنى اعتبارى به شكر و نكوهش او نيست ) .

88 - هر كه در بارهء تو نهايت توانائى خود را در احسان به كار برد نسبت به او نهايت توانايى شكرت را به كار بر .

89 - هر كه نعمت ها را بسبب شكر نگه دارد بزيادتى ( نعمت ) نگه داشته خواهد شد .

90 - هر كه نعمت ها را بسبب شكر آنها احاطه ننمايد ( يعنى براى هر نعمتى شكرى ننمايد ) در حقيقت آنها را در معرض زوال در آورده است .

91 - هر كه خدا را شكر نمايد ( نعمت هاى ) او را زياد كند .

92 - هر كه بدل خود شكر نعمت ها كند پيش از آنكه بر زبانش ظاهر كند استحقاق زيادتى را پيدا خواهد نمود ( از اين روايت چنين استفاده مىشود كه وظيفهء انسان در مقابل نعمت آنست كه نخست در مغز و فكر خود عظمت نعمت ها و صاحب نعمت را بررسى كند و در دل لطف و احسان خدا را بپروراند آن گاه به زبان