هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧١٤

الشّكر و الشاكر

و الحاجز لهم 3900 .

35 - إذا أعطيت فاشكر 3975 .

36 - إذا أنعمت بالنّعمة فقد قضيت شكرها 4013 .

37 - إذا وصلت إليكم أطراف النّعم فلا تنفّروا أقصاها بقلّة الشّكر 4106 .

38 - بالشّكر تدوم النّعمة 4180 .

39 - بالشّكر تستجلب الزّيادة 4198 .

40 - ثمرة الشّكر زيادة النّعم 4622 .

41 - حسن الشّكر يوجب الزّيادة 4804 .

42 - خير الشّكر ما كان كافلا بالمزيد 5007 .

43 - دوام الشّكر عنوان درك الزّيادة 5148 . شكر اين نعمت را داشته تا همين شكر مانع و حاجز از براى گناهان و بلاها گردد ) .

35 - هرگاه داده شدى شكر كن .

36 - چون به نعمتى انعام كردى و ديگرى را در آن شريك گردانيدى پس در حقيقت شكر آن را بجا آوردى .

37 - هر گاه به شما كناره‌هاى نعمت رسد انتهاى آنها را به واسطه كمى شكر رم ندهيد . ( يعنى تا نعمتى رسيد بايد آن را شكر نمود ، و گرنه بريده خواهد شد ) .

38 - به سبب شكر نعمت پايدار خواهد شد .

39 - به سبب شكر زيادتى جلب خواهد گرديد .

40 - ميوهء شكر زيادتى نعمت هاست .

41 - نيكوئى شكر سبب زيادى نعمت خواهد گرديد .

42 - بهترين شكر آنست كه متكفل و ضامن زيادتى شود .

43 - شكر دائمى دليل و باعث دريافت زيادتى نعمت است .