هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٩٠

الشّرّ و الأشرار

15 - تأخير الشّرّ إفادة خير 4569 .

16 - جماع الشّرّ في الاغترار بالمهل ، و الاتّكال على العمل 4771 .

17 - جماع الشّرّ في مقارنة ( مقارفة ) قرين السّوء 4774 .

18 - جمال الشّرّ الطّمع 4791 .

19 - جماع الشّرّ اللّجاج ، و كثرة المماراة 4795 .

20 - ربّ شرّ فاجاك من حيث لا تحتسبه 5364 .

21 - زيادة الشّرّ دناءة و مذلّة 5500 . ( يعنى كسى كه تازه به كار بد شروع كرده ، و هنوز عادت او نشده ، و يا وقتى كار بد را انسان قبيح دانست قهرا او را به ترك وا مى دارد .

15 - پس انداختن بدى كسب خير يا فائدهء خير رساندن است ، ( چون عمل شر آن اندازه بد است كه يك لحظه هم تأخير آن خير خواهد بود ، و امكان دارد با تأخير آن بدى به كلّى ترك شود ) .

16 - جمع كردن بدى و دارا بودن آن در فريب خوردن به مهلت ، و تكيه و اعتماد داشتن بر عمل است . ( يعنى انسان نبايد از اين كه خداوند چند روزى به او مهلت داده فريب خورد و به عملهاى چندى كه انجام داده ( مانند نماز و روزه و . . . اعتماد نمايد ) .

17 - جمع كردن بدى در همراهى ( يا در آميزش با همراه ) بد است .

18 - زيبائى و حسن بدى طمع داشتن است ( به نظر مى رسد كلمهء جمال ( جماع ) باشد و يا مجازا استعمال شده است ) .

19 - فراهم آوردن بدى لجاجت و بسيارى جدل كردن است .

20 - بسا شرى كه به تو ناگهان رسد از جائى كه گمان آن را نداشته باشى ( پس پيوسته بايد به خدا پناه برد ) .

21 - زيادتى بدى پستى و خوارى است ( هم در نزد خدا و هم پيش خلق ) .