هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣

الاخوّة و الصّديق و الرّفيق و المصاحبة

162 - اصحب من لا تراه إلّا و كأنهّ لا غناء به عنك ، و إن أسأت إليه أحسن إليك و كأنهّ المسيء 2397 .

163 - من لا ( أخا ) إخاء له لا خير فيه 8087 .

164 - من جانب الإخوان على كلّ ذنب قلّ أصد قاؤه 8166 .

165 - من استفسد صديقه نقص من عدده 8231 .

166 - من صحب الأشرار لم يسلم 8242 .

167 - من اهتمّ بك فهو صديقك 8263 .

168 - من أحسن المصاحبة كثر أصحابه 8341 .

169 - من جالس الجهّال فليستعدّ للقيل و القال 8505 . 162 - با كسى يار شو كه تو او را نمى بينى مگر چنين كه گويا او را بى نيازى از تو نبوده ، و اگر به سوى او بدى كردى به تو احسان نمايد ، و گويا او گنهكار است .

163 - هر كه براى او برادرى نيست يا برادرى نباشد خيرى در او نخواهد بود ( چون داراى اخلاق اسلامى نمى باشد ) .

164 - هر كه از برادران خود براى هر گناهى دورى نمايد دوستانش كم خواهد شد .

165 - هر كه دوست خود را ( با گفتار و رفتار خود ) فاسد نمايد از عدد خود كم كند .

166 - هر كه با بدان مصاحبت و رفاقت كند سالم نخواهد ماند .

167 - هر كه در باره تو اهتمام ورزد ( و بى تفاوت نباشد ) او دوست تست .

168 - هر كه مصاحبت و رفاقت او نيكو باشد يارانش بسيار گردد .

169 - هر كه با نادانها مجالست و همنشينى كند پس بايد آماده قيل و قال و سخنان پوچ و بى ارزش گردد .