هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٧

السّرّ و النّجوى

24 - ملاك السّرّ ستره 9716 .

25 - لا تودعنّ سرّك من لا أمانة له 10166 .

26 - لا تثق به من يذيع سرّك 10209 .

27 - لا تطلع زوجك ، و عبدك على سرّك ، فيسترقّاك 10211 .

28 - لا تسرّ إلى الجاهل شيئا لا يطيق كتمانه 10265 .

29 - لا حرز ( لا حزم ) لمن لا يسع سرهّ صدره 10676 .

30 - حديث كلّ مجلس يطوى مع بساطه 4937 .

31 - إن استنمت إلى ودودك فأحرز له من أمرك و استبق له من سرّك ما ( از نظر حوصله و راز نگه نداشتن ) تنگ تر باشم .

24 - ملاك سرّ پوشيدن آنست .

25 - سرّ خود را نزد كسى كه امانتى براى او نيست مسپار .

26 - به كسى كه سرّ تو را فاش مىكند اعتماد مكن .

27 - زن و بنده خود را بر سرّت آگاه مساز ، چون تو را بنده خود گردانند .

28 - بنادان چيزى را كه طاقت كتمان آن را ندارد پنهان مگو .

29 - دور انديشى و يا جاى محكمى نيست براى كسى كه سينه‌اش سرّ او را گنجايش ندارد . ( يعنى آدمى بايد سرّش را خود نگه دارد و گرنه جاى محفوظى براى نگهدارى سرّ او در سينه ديگران نيست ) .

30 - سخن هر مجلسى با بساط آن پيچيده مىشود . ( يعنى چنان كه مجلسى كه تمام شد فرش و بساطش برچيده مىشود ، اسرار آن هم بايد در نور ديده شود ، چنان كه گفته شده : « المجالس بالأمانات » .

31 - اگر به دوست خود آرام گيرى ( و به او خوب انس گيرى ) پس براى او از كار خود حفظ نما و براى او از سر خود باقى بگذار ( و چنان مباش كه اسرارت را