هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٩

الرّضا و الراضي

18 - من رضي بالقضاء طابت عيشته 8011 .

19 - من رضي بالقدر استخفّ بالغير 8054 .

20 - من رضي بالمقدور قوي يقينه 8467 .

21 - من حسن رضاه بالقضاء حسن صبره على البلاء 8824 .

22 - من رضي به قسم اللّه لم يحزن على ما فاته 8933 .

23 - من رضي بما قسم اللّه له لم يحزن على ما في يد غيره 8940 .

24 - من لم يرض بالقضاء دخل الكفر دينه 8960 .

25 - من أفضل الإيمان الرّضا بما يأتي به القدر 9262 . 18 - هر كه به حكم خدا راضى باشد زندگانى او پاكيزه خواهد بود .

19 - هر كه به تقدير الهى راضى باشد حوادث تغيير دهنده روزگار را سبك و سهل شمارد .

20 - هر كه به تقدير الهى راضى باشد يقين او قوى خواهد بود .

21 - هر كه رضا و خوشنودى او به حكم خدا نيكو باشد شكيبائى او بر بلاء نيكو خواهد بود .

22 - هر كه به نصيب و بهره الهى خوشنود باشد براى آنچه از او فوت مىشود ( و از دست مىدهد ) محزون نمى گردد ( مىداند كه صلاحش در آن بوده و يا جبران خواهد شد ) .

23 - هر كه به آنچه خدا براى او قسمت كرده خوشنود باشد بر آنچه در دست غير اوست اندوهناك نگردد .

24 - هر كه به قضاء ( و قدر الهى ) خوشنود نباشد ( و به نظر خود كارها و برنامه هاى الهى را مطابق حكمت و مصلحت نداند و يا از آن منضجر باشد ) كفر در دين او وارد خواهد شد ( چون برنامه‌ها را عادلانه نمى نگرد ) .

25 - از افزونترين ايمان است خوشنودى به آنچه قضاء و قدر الهى آورد ( چه