هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٨

الرجاء من اللّه و غيره

10 - من رجاك فلا تخيّب أمله 8067 .

11 - من لم تعرف الكرم من طبعه فلا ترجه 8975 .

12 - من ذا الّذي يرجو فضلك إذا قطعت ذوي رحمك 9058 .

13 - من جعل اللّه سبحانه موئل رجائه كفاه أمر دينه و دنياه 9070 .

14 - من هانت عليه نفسه فلا ترج خيره 9087 .

15 - من كفّ شرهّ فارج خيره 9198 .

16 - لا ترج إلّا ربّك 10162 .

17 - لا ترج ما تعنّف برجائك 10180 . گردد ( كه نبايد فريب خورد ) .

10 - هر كه به تو اميدوار بود اميد و آرزويش را نوميد مساز ( مثل اين كه اميد دارد به او احسانى كنى به او احسان نما و . . . ) 11 - هر كه كرم را از طبع و خوى او نشناسى به او اميدوار مباش .

12 - كيست اميدوار فضل و احسان تو هرگاه تو از صاحبان خويشى ( و فاميل و بستگان ) خود ببرى .

13 - هر كه خداى سبحان را محل بازگشت اميد خود قرار دهد امر دين و دنيايش را كفايت نمايد .

14 - هر كه نفسش پيش او خوار باشد ( و در كامل گردانيدن آن اهتمام نورزد و نسبت به آن بى تفاوت باشد ) پس اميد خير از او نداشته باش .

15 - هر كه شر و بدى خود را باز دارد ، اميد خير او را داشته باش .

16 - اميدوار مباش مگر به پروردگار خود .

17 - آنچه را كه نسبت به اميد آن سرزنش شوى ( مثل اميد به چيزى كه در شأن و مقام آدمى نيست ) اميدوار مباش .